baby

Ik hou toch wel van je

Mijn meisje, mijn dochter. Mijn nee want ik ben twee, doet het met drie ook vast nog nie(t). Mijn lieve stoute meisje wordt morgen drie jaar. Dagelijks lig ik in een deuk om haar. Dagelijks trek ik mijn haren uit mijn hoofd om haar. Dagelijks maakt ze mij zó trots en dagelijks heb ik het schaamrood op mijn kaken staan om haar tegendraadse fratsen. Als een echte dame in de dop is haar gedrag zo onvoorspelbaar dat ik nooit van tevoren weet hoe een dag met haar er uit zal gaan zien.

Mijn kleine diva, mijn prinses, mijn klein k3’tje. Jij hebt een hele andere draai aan ons gezin gegeven. Wat verbaas je ons op een manier die wij als ouders nog niet kenden.

weet je nog dat ik jou voor de eerste keer vastpakte en vol verwondering naar je keek? Zo kijk ik nog steeds wel eens naar je.

Weet je nog dat je op mijn borst lag en dat ik de deken over je heen legde? Dat doe ik nog elke avond voordat ik ga slapen.

Weet je nog van de momentjes die wij ’s nachts hadden als iedereen sliep? Dat ik half slapend je kleine bolletje kuste en je nekje kriebelde? Ik wenste dan dat de nacht nooit voorbij zou gaan. Die momentjes hebben we nog steeds wel eens en mijn moederhart stroomt dan over.

Weet je nog dat bij mij de tranen over mijn wangen liepen toen je mij jouw eerste lachje gaf? Als ik daar aan terug denk pink ik nog steeds wel eens een traantje weg.

Deze momentjes zal ik voor altijd koesteren, al word ik honderd.

Gefeliciteerd lieve schat, met je derde verjaardag. Het is jouw dag en jouw feestje. Blijf doen wat je doet, ondanks die zuchtende moeder van je. Daag maar uit, heb maar lief, onderzoek maar tot aan het gaatje en wees maar lekker stout. Ik hou toch wel van je.

♥♥♥

 

Grappig met een vette knipoog, soms tragisch en ontroerend, eerlijk met het hart op de tong, so be gentle.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Sliding Sidebar

mijn ei

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

En man oh man wat is er weinig zeker in mijn leven. Ruim tien jaar samen met de liefde van mijn leven, maar bij ons geen kans op sleur. Never a dull moment, en een toekomst vol mogelijkheden. En al die mogelijkheden geven mij inspiratie voor het schrijven van mijn blogs.

Die zijn soms tragisch en ontroerend, want ik heb nou eenmaal een zoon met extra’s: Extra lief, extra knap, extra slim…en helaas afhankelijk van zijn trachea canule, thuisbeademing en sondevoeding. Zorgintensief zeggen ze dan.

Soms zijn ze vertederend, want ik heb nou eenmaal een uberschattige dreumes dochter.

En soms grappig. Want dat ben ik nou eenmaal. Graag zelf een korrel zout toevoegen, ik hou van overdrijven.

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

Mijn motto, mijn houvast, mijn inspiratie, en de naam van mijn blog. Terugkomend op dat ei: Door het delen van mijn hersenspinsels in de vorm van dit blog, raak ik die dus kwijt. Veel leesplezier en like, share of plaats gerust een reactie. Vind ik leuk.

jouw ei

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht