klassecontact

Nog één klein dingetje

Wat zijn we toch blij met de schoolkeuze die we hebben gemaakt toen onze zevenjarige overstapte van speciaal onderwijs naar regulier. Niet alleen omdat we aan hem zien dat hij met plezier naar school gaat, maar ook is het ontzettend fijn dat er zo met ons wordt meegeleefd en meegedacht. In mijn vorige blogpost kon je lezen >klik< dat er weer een operatie voor de deur staat waarvan het herstel behoorlijk ingrijpend gaat zijn. Om niet te ver achter te raken op school en om de binding met zijn klasgenootjes te houden, mogen wij gebruik gaan maken van KPN klassecontact.

KPN klassecontact

is een gezamenlijk initiatief van het KPN Mooiste Contact Fonds en EDventure, de branchevereniging van onderwijsadviesbureaus in Nederland. Om gebruik te kunnen maken van KPN klassecontact, wordt er binnenkort een KPN klasgenoot in zijn klas geïnstalleerd. Dit is een apparaat met een beeldscherm en een camera die hij vanachter een laptop kan laten inzoomen of rond kan laten ‘kijken’. Zo kan hij vanaf thuis inloggen en een les volgen, of contact hebben met zijn vriendjes in de klas. Hoe leuk is dat? Ik weet zeker dat hij dat reuze interessant gaat vinden en ik denk dat we hem daar wat mee kunnen opvrolijken.

Wij bereiden ons voor op de komende periode.

Ik heb vrij genomen van mijn werk en ook zijn vader is nu aan het knallen zodat hij straks een week gemist kan worden. Ik heb een aanvraag gedaan voor een kamer in het Ronald mc Donald huis en zussie…oh ik krijg er (nog meer) buikpijn van als ik er aan denk waar we met haar naar toe moeten. Natuurlijk staat iedereen met open armen te wachten want zo’n logeetje is reuze gezellig. Praktisch gezien is het zo geregeld. Maar mijn buikpijn heeft er meer mee te maken dat we haar niet een hele week kunnen missen. Haar broer zal die week onze aandacht opslokken, dus hoe we deze spagaat gaan oplossen gaan we ons hoofd nog over breken.

We hebben hem inmiddels hem verteld dat we volgende week onze intrek zullen nemen in het Ronald mc Donald huis, en dat hij de volgende dag geopereerd zal worden. Nou ja verteld, eigenlijk heeft hij het geraden. Blijkbaar had hij zijn voelsprieten aan staan, want hij kwam ineens met vragen die hij normaal nooit stelt. Ook al hadden we het liever nog even uitgesteld, liegen doen we niet tegen hem dus hij weet dat hij naar  de slaapdokter moet, dat hij geopereerd wordt dat hij een week in het ziekenhuis moet slapen. En eigenlijk nam hij het wel goed op. Alles went blijkbaar, hoe wrang dat ook is…

En dan is er nog een klein dingetje

Iets dat ik niet had zien aankomen toen ik me er voor op gaf. Sporten voor Sophia. Mijn actie loopt super, ik heb mijn streefbedrag inmiddels behaald. Mijn dank aan iedereen die heeft gedoneerd is groot, ik kan straks trots op die fiets gaan zitten. Alleen dat dingetje is….dat het weekend dat dit evenement georganiseerd wordt, onze zevenjarige nog in het Sophia kinderziekenhuis zal liggen om te herstellen van de operatie. Mijn energie peil zal beneden nul zijn en ik zou 100 keer liever een filmpje kijken op de afdeling met onze boef en hem klaarmaken voor de nacht. Maar dat laat ik die avond aan zijn vader over. Ik heb zoveel sponsorgeld bij elkaar gesprokkeld dat opgeven geen optie is, dus ik ga verdorie op die fiets zitten! Want deze week maakt toch wel weer pijnlijk duidelijk waarvoor deze actie georganiseerd wordt: namelijk behandeling en onderzoek naar kinderen met een slappe en vernauwde luchtweg.

Lief lief lief

Mijn blog maatje Stephanie plaatste een tijdje geleden de oproep ‘help Heleen helpen’ op Wolferien (lifeblog van een badass burgertrut). Dit resulteerde in een brok in mijn keel, een glimlach op mijn gezicht en weer een paar donaties erbij. Super lief! Haar blog lees je hier >klik<

Gisteren plaatste Yvette een oproep die ik schreef voor Vettt, een insiratieblog voor ouders in Twente. Hiermee haalde ik de laatste euro’s binnen om aan mijn streefbedrag te komen. Dit lees je hier >klik<

Mocht je nog willen doneren kan dat natuurlijk, heel graag zelfs. Want hoe stoer zou het zijn om gewoon óver mijn streefbedrag te gaan?! Door op onderstaand logo te klikken kom je op mijn persoonlijke actiepagina waar je op doneren kunt klikken, de rest wijst zich vanzelf.

sporten voor Sophia

Tot zo ver deze update, net even anders dan jullie van mijn blog gewend zijn. Ontzettend bedankt voor het meeleven ♥

Grappig met een vette knipoog, soms tragisch en ontroerend, eerlijk met het hart op de tong, so be gentle.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Sliding Sidebar

mijn ei

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

En man oh man wat is er weinig zeker in mijn leven. Ruim tien jaar samen met de liefde van mijn leven, maar bij ons geen kans op sleur. Never a dull moment, en een toekomst vol mogelijkheden. En al die mogelijkheden geven mij inspiratie voor het schrijven van mijn blogs.

Die zijn soms tragisch en ontroerend, want ik heb nou eenmaal een zoon met extra’s: Extra lief, extra knap, extra slim…en helaas afhankelijk van zijn trachea canule, thuisbeademing en sondevoeding. Zorgintensief zeggen ze dan.

Soms zijn ze vertederend, want ik heb nou eenmaal een uberschattige dreumes dochter.

En soms grappig. Want dat ben ik nou eenmaal. Graag zelf een korrel zout toevoegen, ik hou van overdrijven.

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

Mijn motto, mijn houvast, mijn inspiratie, en de naam van mijn blog. Terugkomend op dat ei: Door het delen van mijn hersenspinsels in de vorm van dit blog, raak ik die dus kwijt. Veel leesplezier en like, share of plaats gerust een reactie. Vind ik leuk.

jouw ei

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht