Lieve juf

Oké, ik ben dus zo’n moeder die huilend afscheid neemt van de juffen op de laatste schooldag. Die zag ik niet aankomen. Bij mijn werk op het kinderdagverblijf heb ik regelmatig huilende moeders op de groep staan. Ik krijg dan altijd een brok in mijn keel, helemaal sinds ik zelf moeder ben. En nou was ik de gene die last had van emotionele leegloop.

Gênant vond ik het nog niet, maar ik dacht wel: echt Heleen? Ja dus. Emotionele leegloop terwijl ik de juffen een hand gaf.

En dat terwijl ik nog honderd-en-één dingen had kunnen zeggen. Over de tijd die voorbij is gevlogen en over de vakantie die voor de deur staat. Over de metamorfose die onze zesjarige is ondergaan en hoe hard we daar met z’n allen voor hebben gewerkt. Ik had zijn juffen nog voor honderd-en-één dingen willen bedanken.

Dus lieve juf, deze is voor jou!

Dankjewel voor je tijd. Bedankt voor het bewaren van je geduld. Voor het meedenken, meeleven en meehelpen. Bedankt voor het plekje dat onze zesjarige kreeg in een klas waarin hij zo kon groeien. Bedankt voor het telkens benoemen van die groei. Hierdoor kregen wij steeds weer vertrouwen dat hij het écht wel gaat redden in die soms grote, boze wereld. Bedankt dat je die grote, boze wereld soms klein en vriendelijk maakte.

Bedankt voor je enthousiasme. Elke ochtend werden we enthousiast begroet tot het bij mijn zesjarige eindelijk ook gewoonte werd om iemand bij binnenkomst goede morgen te wensen. Bedankt voor het eindeloos herhalen, voordoen en oefenen. Bedankt voor het streng zijn en het stellen van grenzen die hij zo nodig heeft.

Bedankt voor de leuke foto’s die wij als ouders over de mail kregen om de dag nog eens door te spreken met onze kinderen. Bedankt voor de lieve knutsels en kaartjes die jullie met zijn klasgenootjes maakten als hij ziek was. Wat was het fijn om te zien hoe hij ging stralen toen hij voelde dat hij werd gemist.

Een nieuw avontuur.

Bedankt voor dit schooljaar dat voorbij gevlogen is en bedankt lieve juf, omdat je zo’n lieve juf bent. Het is nu tijd voor een nieuw avontuur. We zullen met veel plezier terug denken aan de leuke twee jaar op deze school. Met juf bedoel ik eigenlijk iedereen die werkzaam is op zijn ‘oude school’. Wij wensen jullie een fijne vakantie, die jullie dubbel en dwars verdiend hebben. Rust lekker uit en laad weer op, er zijn in het nieuwe schooljaar weer kindjes die jullie inzet zo nodig hebben.

 

Grappig met een vette knipoog, soms tragisch en ontroerend, eerlijk met het hart op de tong, so be gentle.

3 comments: On Lieve juf

  • Ik ben ook zo slecht in afscheid nemen! Ik vind het supermoeilijk om mensen los te laten die belangrijk zijn geweest voor ons. Zeker als het over mijn kind gaat. Ik haat afscheid nemen. Heb er ook vaak over geschreven. In korte tijd bouw je iets op met een juf en dan moet je weer verder. Dat is positief maar ook wel moeilijk. Mooi geschreven! Ik heb laatst ook enorm staan huilen bij het afscheid van een kleuterjuf. Op school weten ze inmiddels niet beter dan dat ik zo ben. ;)

    • Ja afscheid blijft lastig. Vooral ook omdat dit afscheid ook het begin van een nieuwe start betekende. Gelukkig ben ik niet de enige ;)

      • Ik denk dat je lang niet de enige bent. Afscheid nemen en opnieuw beginnen is altijd wel een dingetje lijkt mij. En als het om kinderen gaat komen er nog meer emoties bij kijken. Dus ja, het is heel herkenbaar.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Sliding Sidebar

mijn ei

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

En man oh man wat is er weinig zeker in mijn leven. Ruim tien jaar samen met de liefde van mijn leven, maar bij ons geen kans op sleur. Never a dull moment, en een toekomst vol mogelijkheden. En al die mogelijkheden geven mij inspiratie voor het schrijven van mijn blogs.

Die zijn soms tragisch en ontroerend, want ik heb nou eenmaal een zoon met extra’s: Extra lief, extra knap, extra slim…en helaas afhankelijk van zijn trachea canule, thuisbeademing en sondevoeding. Zorgintensief zeggen ze dan.

Soms zijn ze vertederend, want ik heb nou eenmaal een uberschattige dreumes dochter.

En soms grappig. Want dat ben ik nou eenmaal. Graag zelf een korrel zout toevoegen, ik hou van overdrijven.

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

Mijn motto, mijn houvast, mijn inspiratie, en de naam van mijn blog. Terugkomend op dat ei: Door het delen van mijn hersenspinsels in de vorm van dit blog, raak ik die dus kwijt. Veel leesplezier en like, share of plaats gerust een reactie. Vind ik leuk.

jouw ei

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht