Ach, ziek zijn is ook relatief. 

Ik zuig de tracheacanule van mijn zoon gemiddeld 30 keer per dag uit. Als hij ziek is kan dat makkelijk oplopen naar 100. Om de zoveel tijd wisselen we zelf zijn canule. Mocht zijn jejunem sonde er om wat voor reden uit liggen, brengen we die zelf in. Zijn mic-key vervangen we eens in de drie maand. Ik ben opgeleid om hem met de ambu balon te beademen en hartmassage te geven mocht dat nodig zijn.

Ik leg hem ’s nachts aan de beademing. Als hij ziek is, bepalen we zelf of hij zuurstof nodig heeft en we sluiten hem zelf aan. We kunnen aan zijn hartactie zien of hij koorts heeft. Moest hij worden opgenomen in een academisch ziekenhuis, rijden we zelf mee in de ambulance en maakt de arts plaats zodat we naast hem kunnen zitten en in de gaten kunnen houden en handelen tijdens de rit.ziek

Al het bovengenoemde doen we vastberaden, zonder te twijfelen of onzeker te zijn. En nu is zijn babyzusje snotterig en dan ben ik ineens onzeker over of ik haar een zetpilletje moet geven. En of ze genoeg eet en drinkt. Of ik haar wel gewoon mee naar buiten mag nemen voor een wandeling. Of ze alleen verkouden is, of dat ze ook oorpijn heeft? En die koorts, komt dat door ziek zijn? Of zal er nog een tandje doorkomen. Ze heeft ook al van die rode billen. Of komt dat dan weer doordat die eigenmerk luiers gewoon ruk zijn? Wanneer ga ik met haar naar de huisarts? Zal hij me dan een aansteller vinden? Ze slaapt nu wel heel lang, zal ze nog wel ademen? Moet ik haar wakker maken om wat te laten drinken?

ziek

Wat kan het moederschap je soms toch onzeker maken! Hè gelukkig, ik ben nog niet afgehard.

Grappig met een vette knipoog, soms tragisch en ontroerend, eerlijk met het hart op de tong, so be gentle.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Sliding Sidebar

mijn ei

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

En man oh man wat is er weinig zeker in mijn leven. Ruim tien jaar samen met de liefde van mijn leven, maar bij ons geen kans op sleur. Never a dull moment, en een toekomst vol mogelijkheden. En al die mogelijkheden geven mij inspiratie voor het schrijven van mijn blogs.

Die zijn soms tragisch en ontroerend, want ik heb nou eenmaal een zoon met extra’s: Extra lief, extra knap, extra slim…en helaas afhankelijk van zijn trachea canule, thuisbeademing en sondevoeding. Zorgintensief zeggen ze dan.

Soms zijn ze vertederend, want ik heb nou eenmaal een uberschattige dreumes dochter.

En soms grappig. Want dat ben ik nou eenmaal. Graag zelf een korrel zout toevoegen, ik hou van overdrijven.

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

Mijn motto, mijn houvast, mijn inspiratie, en de naam van mijn blog. Terugkomend op dat ei: Door het delen van mijn hersenspinsels in de vorm van dit blog, raak ik die dus kwijt. Veel leesplezier en like, share of plaats gerust een reactie. Vind ik leuk.

jouw ei

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht