klaagvrije maandag

Het is vandaag klaagvrije maandag!

Dus het is vandaag klaagvrije maandag. Ik zag het voorbij komen op facebook en dacht meteen: Yes, I’m in! Mijn hersenen maakten overuren toen ik me bedacht wie ik allemaal kon uitnodigen voor dit event. Want man man er wordt wat geklaagd in ons kikkerlandje waar het altijd te warm of te koud is. Of te vaak regent. Of te droog is.

Het gekke is, vaak zijn de mensen die met recht wat te klagen hebben, het snelst tevreden. Ik ken een jongetje met een tracheacanule die door complicaties niet mocht eten en drinken. Alles kreeg hij binnen via zijn sonde. In de zomer brak hij zijn arm, waarvoor hij 4 weken met gips moest lopen. Op de warmste dag van het jaar (poeh hee wat warm, niet te doen, het is ook alles of niks hier) mocht hij dus géén water drinken, géén ijsjes eten en níet in het zwembad. Maar denk je dat ik hem heb horen klagen? Niet één keer! Zijn moeder wel trouwens. Nou ja klagen, het was meer spuien. Want wat had ik met ons mannetje te doen.

Geloof me, hij heeft in zijn korte leventje meer te klagen gehad dan jullie en ons lief is. Maar ik probeer hem te leren dat klagen niks aan de situatie zal veranderen. Verdrietig mag je zijn, en dan proberen we er wat aan te doen zodat je je beter voelt. Maar daarna gaan we weer aan leuke dingen denken. Dingen die ons blij maken.

smile

En weet je? Dat helpt nog ook! Dus als een vijfjarig jongetje die al zoveel tegenslagen heeft moeten verwerken, elke dag met een glimlach op staat. Dan moeten wij dat met z’n allen toch minstens op klaagvrije maandag ook kunnen?

Oh crap, het regent…
Yes! Nieuwe regenlaarzen aan, plu mee naar buiten en lekker in de plassen stampen. Happy klaagvrije maandag y’all!

Grappig met een vette knipoog, soms tragisch en ontroerend, eerlijk met het hart op de tong, so be gentle.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Sliding Sidebar

mijn ei

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

En man oh man wat is er weinig zeker in mijn leven. Ruim tien jaar samen met de liefde van mijn leven, maar bij ons geen kans op sleur. Never a dull moment, en een toekomst vol mogelijkheden. En al die mogelijkheden geven mij inspiratie voor het schrijven van mijn blogs.

Die zijn soms tragisch en ontroerend, want ik heb nou eenmaal een zoon met extra’s: Extra lief, extra knap, extra slim…en helaas afhankelijk van zijn trachea canule, thuisbeademing en sondevoeding. Zorgintensief zeggen ze dan.

Soms zijn ze vertederend, want ik heb nou eenmaal een uberschattige dreumes dochter.

En soms grappig. Want dat ben ik nou eenmaal. Graag zelf een korrel zout toevoegen, ik hou van overdrijven.

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

Mijn motto, mijn houvast, mijn inspiratie, en de naam van mijn blog. Terugkomend op dat ei: Door het delen van mijn hersenspinsels in de vorm van dit blog, raak ik die dus kwijt. Veel leesplezier en like, share of plaats gerust een reactie. Vind ik leuk.

jouw ei

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht