weegschaal

tien hardnekkige kilo’s

Tien kilo. Tien hardnekkige zwangerschap kilo’s. De eindstand na twee zwangerschappen. En shit wat baal ik daar van. Als ik iets mocht zeggen tegen mijn vijfentwintig jarige ik, dan was het: Je bent niet dik! Of mollig, chubby of vadsig. Eigenlijk wil ik het schreeuwen en mijn vijfentwintig jarige ik eens goed door elkaar schudden. Je bent perfect en je hebt een prachtig lichaam! Wees er blij mee, wees er trots op. Er komt een tijd dat je een foto van jezelf, zoals je nu bent, op de koelkast plakt om jezelf te herinneren aan hoe mooi slank je ooit was.

weegschaal

Achteraf gezien was er natuurlijk niks mis met mijn spiegelbeeld en is mijn vierendertig jarige ik stikjaloers op mijn vijfentwintig jarige ik. Of eigenlijk op alle vijfentwintig jarigen met een buik die nog nooit formaat skippybal hebben gehad. Mijn vijfentwintig jarige ik had ook wel eens een kilootje of twee, drie dat in de weg zat. Maar een paar weekjes niet snoepen en wat vaker de sportschool van binnen bekijken was dan afdoende.

tien jaar verder, en tien kilo zwaarder ben ik blij als ik een fatsoenlijk gesprek kan voeren zonder zes-en-een-half keer te gapen. Van het woord sportschool uitspreken word ik al moe, laat staan er een op zoeken. Laat stáán daadwerkelijk gaan sporten. En daarbij, was het maar zo’n feest dat ik drie dagen in de week een uurtje of anderhalf voor mezelf had. Als dat zo was, had ik allang bij de kapper in de stoel gezeten.

Vorige week was daar het uur van de waarheid: Toch maar eens op de weegschaal om de schade op te nemen. Viel me dat even tegen! Ik heb eerst de weegschaal even door elkaar geschud. Dit kán niet, dat ding is kapot. Een paar keer heen en weer veren, héél voorzichtig op mijn linkerteen balanceren, maar nee hoor. Dat rotding deed gewoon zijn werk en gaf nog steeds hetzelfde gewicht aan. Tien rottige kilo’s te veel naar mijn mening. Ik weiger een compleet nieuwe garderobe aan te schaffen, dus de rem moet er op.  Bij mij is het namelijk alles of niks. Ik denk dat ik last heb van bodemdrift: Ik kan niet één dropje in mijn mond steken. Dat worden er altijd twee. En dan een handje vol. En als ik dan eenmaal lekker bezig ben, gaat die zak leeg. En dat gaat net zo met koekjes, chocolaatjes of zakken chips. Dus, voorlopig maar even helemaal niks. Geen gesnaai en gezond eten wat de klok slaat. Ik heb nu al honger!

 

Grappig met een vette knipoog, soms tragisch en ontroerend, eerlijk met het hart op de tong, so be gentle.

4 comments: On tien hardnekkige kilo’s

  • Oeh, zo herkenbaar!! Bij mij ging de knop op toen ik ontdekte dat de broeken die me voor de zwangerschap van Fleur nog te ruim zaten, me nu ook net wat te strak gingen zitten. Oei..! Dus radicaal iedere avond gaan sporten en abrupt gestopt met snacken en snaaien. Als ontbijt en als lunch aan de shakes en als tussendoortjes crackertjes, rozijnen en fruit. Wel gewoon avond eten en daar mag ook echt wel eens een pizza of patat bij zitten hoor. Dit werkt voor mij als een tierelier! Bijna vijf weken verder en ook vijf kilo lichter. Ik ben weer happy :-) De shakes maak ik overigens wel zelf, want leuk die shakes van de drogist, maar daar zit ook aardig wat suiker in. Hoe dan ook…zet m op babe, je kunt het!!

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Sliding Sidebar

mijn ei

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

En man oh man wat is er weinig zeker in mijn leven. Ruim tien jaar samen met de liefde van mijn leven, maar bij ons geen kans op sleur. Never a dull moment, en een toekomst vol mogelijkheden. En al die mogelijkheden geven mij inspiratie voor het schrijven van mijn blogs.

Die zijn soms tragisch en ontroerend, want ik heb nou eenmaal een zoon met extra’s: Extra lief, extra knap, extra slim…en helaas afhankelijk van zijn trachea canule, thuisbeademing en sondevoeding. Zorgintensief zeggen ze dan.

Soms zijn ze vertederend, want ik heb nou eenmaal een uberschattige dreumes dochter.

En soms grappig. Want dat ben ik nou eenmaal. Graag zelf een korrel zout toevoegen, ik hou van overdrijven.

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

Mijn motto, mijn houvast, mijn inspiratie, en de naam van mijn blog. Terugkomend op dat ei: Door het delen van mijn hersenspinsels in de vorm van dit blog, raak ik die dus kwijt. Veel leesplezier en like, share of plaats gerust een reactie. Vind ik leuk.

jouw ei

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht