Hink stap sprong, zó over die hobbel!

Struikelen over de lucht, ongelukkig neerkomen en je arm breken. Mijn zoon kan dat. Aangekomen op de eerste hulp werd me gevraagd of ik al langs de huisarts of huisartsenpost was geweest. Nee hoor, als mijn zoon iets doet, doet hij het goed. Geloof me, die arm is gebroken dus laten we maar meteen naar de röntgen afdeling gaan. 

Maar we moeten eerst naar de onderzoekskamer. Na onderzoek (met de ogen, want er naar kijken deed hem al pijn) mochten we nog even plaatsnemen in het volgende onderzoekskamertje. Geef hem maar even een zetpil, want hij heeft wel pijn he? En dan mogen we door naar de röntgenafdeling voor een foto.

Een foto maken van een gebroken arm klinkt makkelijker gezegd dan gedaan. Voor, achter, links, rechts en nog even draaien, ja hoor. Het staat er op. Zoon ging tegen het plafond, nog even en ik had die aardige mevrouw eigenhandig haar beide armen ook gebroken. Een uurtje of drie nadat we bij de spoedeisende hulp binnen kwamen, weet dokter mcNerdy me dan eindelijk te vertellen dat zijn arm helaas gebroken is. Vier tot zes weken gips. Top! Kon er wel bij.

Na een teleustellende uitslag van het onderzoek van vorige week waarna we te horen kregen dat hij wéér geopereerd moet worden en tot die tijd alle voeding via zijn sonde moet krijgen, is dit precíes wat je wil horen. (Not) Dus als er dan iemand komt vertellen dat hij naast niet eten en drinken, ook minimaal vier weken niet fatsoenlijk kan spelen omdat hij van bovenarm tot vingerkootjes in het gips zit, is dat het moment om je armen ten hemel te richten en te roepen: Are you kidding me, is dit een grap??

Sorry hoor, deze uitspraak heb ik nog nooit gedaan, want dat klinkt zo verbitterd maar mag ik even:

Houdt dit nou nooit op????

Nee dus. Voorlopig nog niet. We zetten ons weer schrap voor een operatie in het Rotterdamse en alle onzekerheden die daar bij horen. Maar ook deze onwerwachte hobbel gaan we nemen. Kom maar op.

Life isn’t about waiting fot the storm to pass. It’s about learning how to dance in the rain.

Ik denk dat ik deze quote op een tegeltje laat zetten en pontificaal in de woonkamer hang.

Grappig met een vette knipoog, soms tragisch en ontroerend, eerlijk met het hart op de tong, so be gentle.

2 comments: On Hink stap sprong, zó over die hobbel!

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Sliding Sidebar

mijn ei

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

En man oh man wat is er weinig zeker in mijn leven. Ruim tien jaar samen met de liefde van mijn leven, maar bij ons geen kans op sleur. Never a dull moment, en een toekomst vol mogelijkheden. En al die mogelijkheden geven mij inspiratie voor het schrijven van mijn blogs.

Die zijn soms tragisch en ontroerend, want ik heb nou eenmaal een zoon met extra’s: Extra lief, extra knap, extra slim…en helaas afhankelijk van zijn trachea canule, thuisbeademing en sondevoeding. Zorgintensief zeggen ze dan.

Soms zijn ze vertederend, want ik heb nou eenmaal een uberschattige dreumes dochter.

En soms grappig. Want dat ben ik nou eenmaal. Graag zelf een korrel zout toevoegen, ik hou van overdrijven.

Als niks zeker is, is alles mogelijk.

Mijn motto, mijn houvast, mijn inspiratie, en de naam van mijn blog. Terugkomend op dat ei: Door het delen van mijn hersenspinsels in de vorm van dit blog, raak ik die dus kwijt. Veel leesplezier en like, share of plaats gerust een reactie. Vind ik leuk.

jouw ei

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht